Sayfa metni
Münafıklar / 31 şefâat edeyim» buyurdu. Fakat ayağa kalkan olmadı. Onun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: - Kalk ya filân ve filân diyerek oniki kişinin isimlerini saydı. Onlar kalktılar. »Biz günahımıza tevbe edelim, sen de şefâat et» dediler. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-de: - «Evvel-emirde kalksa idiniz ben şefâat edecektim. Allah Teâlâ da kabûl ederdi. Ve lâkin o hal geçti. Zaman fevt oldu. Çıkın buradan» buyurdu. Ve nidâsını münâfıkların hepsi çıkıncaya kadar kesmedi ve «çıkın» nidâsı devam etti. Bunlar ne kadar münâfık iseler de Rasûlullah’ın hakiki resul olduğunu bilirler ve lâkin hasedlerinden îmân etmezlerdi. Ve kendi ayıplarını haber verecek âyetin de nazil olmasından kor karlar idi. Böyle iken korktukları başlarına geldi. Ve bu âyet-i celîle nâzil oldu. Kİ 4aK I jJlî bûJj IjJlâ Lo 4JL ¿)~jjilj>tj z z ^ g' \^>~ ¿t I^>^xj ^P ■«vL^^s çj^ ^SyÇ^y <Jj| ^ j.ibl öj>^lj LjjJI (_sâ l»JÎ üIİp 4UI (i-^^i IjJji ûjj ¿¿? ¿rî g^j^' «Münafıklar bir şey demediklerine Allah’a ye min ederler. Halbuki onlar muhakkak kelime-i küfür