Sayfa metni
Sohbetler II Deli bununla ilgili yazılı bir belge almış ve dışarı çıkmış. Dışarıya çıkınca üryan olmuş gidiyor. Bazen binlerini görüyor, sakınıyor. B öylece yoluna devam ediyor, binde bir insandan utanıyormuş. Oğlum niye böyle üstünü açtın. Bu kadar mı olur yahu, dediklerinde: Fetvam var, diyormuş. Deliyi, tutmuş fetva aldığı kadıya getirmişler. "Fetva ver mişsin bunun eline, o da halk içre üryan olarak gezinmekte. Nasıl olur bu?" diyerek kadıya içerlemişler. "Oğlum! Ben hayvanların içinde caiz olur, dedim. İnsanın içinde de üryan gezilir mi hiç?" demiş. E işte sen de bana hayvanların İçinde olmak şartıyla cevaz verdin ya. İşte şurada kırık bir aynam var. İnanmıyorsan şu kırık aynayı al, bir bak. Zaten sırrım zahir olunca ben öleceğim, demiş. Kadı Efendi, delinin kırık aynasına bakınca şaşakalır. Oradan insanların hakikatlerinin ne halde olduklarını görür. Türlü türlü hayvan şekillerinde imiş insanlar. Delinin bu kırık aynası "dışı insan İçi hayvan olanlar"ın hakîkî sûretİni gösterir miş. Sırrı ifşa olan deli, ertesi gün sabah namazında vefat etmiş. Mevlâ bizlere insan sûretinde olmayı ve kabirden de bu hal üzere kalkmayı nasip buyursun. Hamd olsun âlemlerin Rabbi olan Allah’a. 86