Sayfa metni
10 / Musâhabe 4 - Sîzlere ağlarım ki mevt erişip vefat etseniz gerek, ve cennet nimetlerinden aynlsanız gerek. Sîzlere şe- cere-i hindi göstereyim. Ondan yeyin. Tâ kî cennette bakî kalasınız. Yemin ederim ki muradım sîzlere nasi hattir, dedi. Evvelâ yalan yere yemin etmek İblis’den kalmıştır. İblis'in iğvâsına mağrur olunca evvelâ Hazret-i Havya şecereden yedi ve Hazret-i Âdem’i terğîb edip yedirdi. Hak teâlâ hazretleri: - Yâ Âdem! Sana cennet nimetlerini mubah kıldım. Yetmez mi idi ki; Havvâ’ya da nehyeylediğim nesne den yedin buyurdu. Âdem -aleyhisselâm- da: - Beli Yâ Rabbl. izzetin hakkı için yeter idi. Ama ben şöyle sandım ki asla huzûrunda yalan yere yemin yoktur, ona aldandım, dedi. Allah teâlâ ve tebâreke hazretleri buyurdu ki: - İmdi izz ü celâlim hakkı için seni yer yüzüne indi reyim ki ancak mihnet ve meşakkatle yaşayasın. İbn-i Abbas -radıyallahu anhümâ'dan mervîdir ki: Hak teâlâ hazretleri; - Yâ Âdem niçin böyle eyledin, dediği zamanda: