Sayfa metni
100 / Musâhabe 2 ûjUllül ^ ¿liJj^ çJü (J ¿r°j ¿1^1 ûxı “Lisânınızla kendi nefsinizi ta’n etmeyin ve bâ zınız bâzınızı ayıplamayın ve bâzınız bâzınızı sev mediği, zemmini iş’âr eden lakabla çağırmayın. Bir mü’minin îmânından sonra o mü’minin fışkını iş’âr eden isim ne fenâ şeydir.’’^4 Eğer bir kimseye tân eder veya fenâ isim ile seslenirse derhal tevbeye müsâraat etmek lâzımdır. Yani, ey mü'minler birbirinizi ayıplayacak kusur iş lemekle gayrin tânına sebeb olan kimse aynen kendi nefsine tân etmiş gibi olur. Çünkü bilcümle mü’minler uhuvvet-i islâmiye îcâbı şahs-ı vâhid mesâbesinde ol duklarından bir mü'mine tân -yani kusur, kabâhat isna dı- cümle ehl-i îmâna tân gibi olacağına işaret için Va- cib teâlâ hazretleri: “Kendi nefsinizi tân etmeyin!” buyurmuştur. jLı ¿¿; ûi ^üi ¿^ i^î ı^ı ı^ı ^jJiı^iu i s i \ f ö 0 0 " JJl öl JJl IjİjIj ûj!^j$j Li jpJ J^L dİ “Ey mü’minler! Çok kere zandan ictinâb edin. Zira zannın bâzısı günahtır. Nâsın ayıplarından ba his etmeyin ki onların hallerinden Allah teâlânın setretmiş olduğu şeyler mestûr kalsın. Sizin bâzınız 94. Hucurât Sûresi, 11