Sayfa metni
Hz. Ebû Hüreyre / 13 rahmetinden kovar) ve bütün lâ'net edenler de onlara Jâ’net eder»5 âyet-i olmasa ben bir hadis bile rivâyet etmezdim. Muhacirinden olan ihvanımızı ticâretleri, çarşılarda alışverişleri, Ensar’dan olan ihvanımızı da ziraatleri ve hurmalıkları meşgûl ederdi. Ben ise karın tok luğuna Hazret-i Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’e mülâzemet edip onların bulunamadıkları vakitlerde nezd-i Resûlullah’da bulunur ve onların hıfz edemediklerini hıfz ederdim, demiştir. 5 Bakara Sûresi /159 Ve yine kendilerinden mervî olarak Buhârî’de mezkûrdur ki, bir gün kuvve-i hafızalarından şikâyetle: - Yâ Resûlallah, ben sizden bir çok şey işitiyorum da hıfzedemiyorum, demişdim. Bana «Dâmenini yay» buyurdular. Dâmenimi yaydığımda iki avuçlarıyla bir şey atar gibi yapıp, sonra «Yum» buyurdular. Ben de eteğimi toplayıp yumdum, bir daha bir şey unutmadım,» demişlerdir. Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-’in ashab zamanında fetvâsı zahirdi ki, o zaman derece-i içtihadı haiz olmayanlar iftâ edemezlerdi. Kendilerinden sahabiden ve tabiînden sekiz yüzü mütecaviz zevat hadis-i şerif ahz ü rivâyet etmişlerdir. Şu kadar ki, Abâdile ve Hazret-i Aişe -radıyallahu anhüm- ondan daha fakîh idiler. Ebû Hüreyre -radıyallahu anh- «Benden ziyâde hadis bilenAbdullah ibn-i Amr’dır. O yazardı, ben yazmazdım,» demişdir. Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-, «Nebiyy-i Ekrem -sal lallahu aleyhi ve sellem-’den iki kab dolusu ilim belledim.