Sayfa metni
Hz. Suheybi Rûmî / 41 «İnsanlar arasında Allah’ın rızasını kazanmak için canını verenler vardır. Allah kullarına karşı şefkatlidir» âyet-i kerimesi Suheyb-i Rumî hakkında nâzi! olmuştur. Suheyb, Mekke’den Rasûlullah’ın yanına Medine'ye hicret etmek istedi. Kureyş müşriklerinden bir cemâat peşine düştüler. Berâberinde olan arkadaşlarını öldürdüler. Suheyb’in yanında bir torba dolusu ok vardı. Aynı zamanda atdığını isâbet etdiren bir insandı. Kureyşîlilere dedi ki: - Ey Kureyşîler! Siz iyi bilirsiniz ki ben sizden daha iyi bir atıcıyım. Yemin ederim ki ben, okumu atınca insanın kalbine saplarım. Yine yemin ederim ki benim torbam daki bütün okları atmadıkça siz bana yaklaşamazsınız, oklarım bitince de kılıcımla vururum. Sonra siz istedi ğinizi yapınız? Benim sizin aranızda olmam katıyyen size fâide vermez. Ben ihtiyar bir insanım. Benim malım Mekke’deki evimdedir. Siz oraya dönün malımı alın. Beni İslâmiyetle baş başa bırakın, dedi. Onlar da bırakdılar. Suheyb Medine yolunu doğruladı. Medine’ye vâsıl olunca Ebû Bekir hazretleri ile karşılaşdı. Hazret-i Ebû Bekir Suheyb'e: - Ya Suheyb, alış verişin kazançlı oldu, dedi. Su heyb: - Ne var yâ Ebâ Bekir? diye sorunca/ Ebû Bekir onun hakkında nâzil olan âyet-i kerimeyi haber verdiği zaman Suheyb çok sevinç duydu.46 46 Rûhu’l-Beyân 2/220