Sayfa metni
220 / Ashâb-ı Kiram 2 -------------------------------------------------------- - isterim yâ Resûlallah! «- Onlardan birisinin teşbihi, kıyamet gününde bütün dünya dağlan kadar altun tasadduk edip de gelen bir kim senin ecrinden daha fazladır. İstersen daha sayayım Yâ Ebâ Zerr?» Evet Yâ Resûlallah!» dedim Mefhar-i Mevcudat -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz saymağa devam etdiler: «- Onlardan birine bir kerre nazar etmen, Allah indinde Beytullah’a nazar etmenden daha sevimlidir, ona nazar eden Allah’a nazar etmiş gibidir. Onun sevindirdiği kimse Allah'ın sevindirdiği bir kimse gibidir. Onu ifâm eden Allah'ı ifâm etmiş gibidir. Eğer istersen ziyade edeyim yâ Ebâ Zerr?» - Evet yâ Resûlallah! «- Onların yanına günahlardan ısrar ede ede hantallaş mış bir topluluk oturunca, Allah onlara nazar-ı rahmet He nazar edip günahlarını onların hürmetine afv etmeden kalkmazlar. - Yâ Ebâ Zerr, onların gülmeleri ibâdettir, şakalaş maları teşbihtir, uykuları sadakadır. Allah onlara her gün yetmiş kerre nazar eder. Ben bunlara müştâkım Yâ Ebâ Zerr!» Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bitkin bir şekilde saçlarını düzeltti, sonra başını kaldırdı, ağlıyordu, gözyaşları gözlerinden inci dâneleri gibi dökülüyordu. Bir kerre daha «Aaah!» dedi. «Onlara müştakım, onlara kavuşmak istiyo rum» buyurdu.