Sayfa metni
164 / Ashâb-ı Kiram 2 _________________________________ Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-’den mervîdir ki: Ebû Hüreyre bir kerre dostlarına menkîbeler anlatırken Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i de yâdederek Resûl-i Ekrem Efendimiz’in Abdullah ibn-i Revâhabeytlerinşâd etdiği sırada şiirinin güzelliğini takdir ederek «Şübhesizkardeşiniz bâtıl söz söylemez» buyurduğunu haber vermişdir. «Tanyeri ağarıb Fecr-i Sadık yükseldiği sırada, Resûlullah Kur'an okuyarak aramızda bulunuyor. O bize dalâletden sonra hidâyet yolunu, göstermişdir, Gönüllerimiz ona tereddütsüz inanmışdır. O Nebiyy-i Emin her ne tebliğ etdiyse muhakkak va- kidir. Müşrikler yataklarını istiskal ederken O Nebiyy-i Zişân Yanını firaş-ı seadetinden uzaklaşdırarak gecelerdi.» Nazmen: «Seherde Fecr-i Sadık yükselip nûr açdığı bir za man, Resûlullah okur ashabına tertil ile Kur'an, Halâs etdi dalâletden, hidâyet etdi İslâm’a, İnandı gönlümüz bildirdiği bil-cümle ahkâma.