Sayfa metni
120 / Ashâb-t Kiram 2 - Hıcr’i habs ü tescin etmek kâfi değil miydi? İdamına kadar gitdin, Ebû Süfyan’ın hılmini sen nereye kaçırdın? demiş, Muaviye de cevaben; - Kavmimden senin gibiler kayb olalı benim de hılmim kayboldu, diye rûy-i i'tiraz izhar eylemişdir. Muaviye'nin Medine-i Münevvere'ye vürûdunda Hazret-i Aişe -radıyallahu anha-’nın ona ilk sözü: - Hıcr’i niçin katletdin? diye uzun uzadıya kelâmı üzerine Muaviye: - Bırak şu Hıcr’i, murafaamız Allah’a kalsın, diye sözü kesdirmiştir.137 137 Üsdü’l-Gabe 1/462 Er-Rebî bin Ziyad el-Hârisî ki, Muaviye'nin Horasan valisi idi. Hıcr -radıyallahu anh-'in katlini işittiğinde Hak Teâlâ’ya duâ edip: - Yâ Rab! Rebî için senin nezdinde bir hayır varsa rûhumu hemen kabz eyle, artık yaşatma, demiş ve filhal vefât eylemiştir. Haşan Basrî -ravvahallahu ruhahu ve kuddise sirru- hu- hazretleri Hıcr -radıyallahu anh-’in ve ashabının katli hakkında buyurmuş ki: - Muaviye'de dört hal bulunmuştur. Onlardan biri dahi bulunsa helâk ve hüsran verici olmakda kâfiydi: 1. Bu ümmete kılınç çekip içlerinde ashab bakıyyesi