Sayfa metni
_____________ :_______________________ Hükümet Nizâmı / 1 25 2- Remle. Hz. Ömer -radıyallahu anh-, fıtraten isâbet-i takdir sahibi idi. Erbâb-ı ehliyeti arar, bulur, ehil oidukları işle re tâyin ederdi. O zamanda “dühât-ı arab"denilen dört zât vardı: 1- Muâviye 2- Amr bin Âs 3- Muğire bin Şu’be 4- Ziyâd bin Sü mey ye Bunlar sıkı murâkabeye tabî tutulurdu. Hz. Ömer -radıyallahu anh- bir gün Şûra meclisin de şöyle söylemişti: - “Siz bana yardım etmeyecek olursanız bana kim yardım eder?” Hz. Ebû Ubeyde -radıyallahu anh- Hz. Ömer -radı- yallahu anh-'e: - “Sen Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in ashâb'ını dünyâ işlerine karıştırmak istiyorsun!’’ demiş. Hz. Ömer -radıyallahu anh- de: - “Ben böyle müttaki adamların yardımını taleb et mez de kimlere mürâcaat ederim?” demişti. Hz. Ebû Ubeyde -radıyallahu anh- başkumandan lık maâşı almaktan istinkâf etmiş, nihayet Hz. Ömer -ra- dıyallahu anh-’ın fikrini kabul etmişti.