Sayfa metni
118/ Hazref-i Ömer-------------------------------------- .----------------------------- Ansızın o su, Hz. Emîrü’l-Mü’mininîn üzerine dö küldü. - “Bu müslümanlara zarardır” diye bu mîzâb'ı ko pardılar. Ve başka libâs giyip Cuma namazını kıldıktan sonra Hz. Abbas -radıyallahu anh- gelip bu hususta ha- yâ izhâr ile arzettikten sonra; - “Lâkin Yâ Hâlife!.. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- o mîzâbı bu mevzıa kendi mübarek eliyle vaz’ Emiştir." dedikte: - “Yâ Amm-i Rasûlullah! Ömer’e nezrolsun kİ, sen benim omuzuma basıp mizâbı yerine koyasın.” Ve he men öyle ettiler. Mervîdir ki: Bir gün Medine-i Münevvere etrâfında bir deve pa lanını omuzuna alıp sıcak bir günde terleyip giderdi. İmam-ı Ali -radıyallahu anh- mülâkî olup suâl etti ki: - Yâ Emîre’l-Mü’minîn! Bu ne haldir?” Cevâb verdi ki: - “Yâ Ali! Beytü'l-Mâl’den bir deve palanını düşürüp kaçmış. Onu bulup yine arkasına vurmak isterim. Tâ ki Beytü’l-Mâl’e zarar vermiş olmayayım.” İmam-ı Ali -radıyallahu anh- dedi ki: - “Yâ Halife! Başka bir kimse göndermiş olsan ol maz mıydı?"