Sayfa metni
116/ Hazref-i Ömer-------------------------------------------------------------------- “Zekâtlar Aliah’dan bir farz olarak yoksullara, düşkünlere, onu toplayan me’murlara, kalbleri müs- lümanlığa ısındırılacaklara verilir; kölelerin, borçlu ların, Allah yolunda olanların ve yolda kalanların uğrunda sarfedilir. Allah bilendir, hakimdir.”19 âyet i kerîmesini okuduktan sonra şunları ilâve etti: - "Genç ve kuvvetli iken bunların mesâisinden isti fâde ettikten sonra ihtiyârladıkları zaman onları sokağa atmak doğru değildir.” Mervîdir ki, Hz. Ebû Bekir -radıyallahu anh- dünyâ dan kaçtı, dünyâ da ondan kaçtı. Ammâ Hz. Ömer -ra- dıyallahu anh-’ın dünyâ çiğnine (omuzuna) binip dün yâdan kaçtı. Hz. Ömer -radıyallahu anh-'den sonra ge lenlerin bazısı terk, bazısı da alsa gerekir. Mervîdir ki: Bir kıtlık zamânında bir deve boğazlayıp, Medine fukarâsına ulaştırdı. Meğer hâdim, o devenin iyi etlerin den alıp Halife için hoş bir yemek pişirmişti. İftâr zamâ- nında huzuruna getirdikte: - “Bu neredendir?” diye sual etti. - “Ya Emîre’I-Mü’minîn! Dünkü boğazlanan devenin etindendir.” deyince, mütegâyyir olup ağlayarak dedi ki; - "Vay benim gibi vâliye ki, fukaraya etin kemiğini 19. Tevbe Sûresi/60