Sayfa metni
Yermuk Harbi / 189 Hz. Ömer -radıyallahu anh- Yermuk harbinin başladı ğı günden beri bir dakika uyumayarak haber bekliyordu. Hz. Ebû Ubeyde -radıyallahu anh- zafer haberini îsâl için Huzeyfetü’bnü’l-Yemânî’yi Medine’ye gönderdi. Hz. Ömer -radıyallahu anh- muzafferiyet haberini alınca Ce- nab-ı Hakk’a arz-ı şükran için secdeye kapanmışdı. İşte bu muzafferiyet-i azîme bütün aktar-ı Şamiyyenin müteakiben fethine bâdi, olmuşdur. Huzeyfetü’l-Adevî -radıyallahu anh- der ki: Yermuk şühedası arasındaki amcazademi bir mikdar su alarak aramaya çıkdım. Yere serilmiş gözleri kapan mış halde idi. Elimi yüzüne sürünce gözünü açdı. “Su içer misin?" dedim. Susuzluğunu tahassürle işaret etdi. O sırada mecruh düşen bir başka mü’min kardeşinin hazin bir ah sadasını işitdi. “Suyu ona götür” dedi. Vardım ki, mecruh Hişam bin Âs imiş. Suyu içeceği zaman diğer bir yaralının sadayı hazinini işidince suyu ona götürmem için işaret etdi. Üçüncü mecruha suyu götürdüğümde oraya varıncaya kadar teslim-i ruh etmiş. Hişam’a içireyim diye geldim, o da irtihal etmiş: Amcaza deme geldim, o da vefat etmiş -rahmetüllahi ve rıdvanul- lahi Teala aleyhim ecmain- îsâr ve hakiki kardeşlik mefhumunu nazar-ı ibretle teemmül edelim!