Sayfa metni
182 / Hz. Halici Bin Velid (r.a) câr’ın mevkiine kadar ilerlemişdi. Derneccâr ile zâbitleri mendillerle gözlerini örtmüşler; “Zaferimizi görmeyecek olduktan sonra bari gözlerimiz hezimetimizi görmesin” demişlerdi. Bu sırada Müslümanların sağ cenâhı hayat ve me mat mücâdelesi içinde iken bizans ordusunun sağ cenâ- hına kumanda eden İbn-i Kanatir, Müslümanların sol cenahına taarruz etti. Müslümanların sol cenâhı Lahm, Gassan kabilesinden müteşekkildi. Bunlar İlk hamlede gerilemişlerdi. Eğer zabitleri de cebânet göstereydiler Müslümanlar belki Yermuk harbini zayi edebilirlerdi. Fa kat bunlar kadınların çadırlarına kadar ric’at etmişlerdi. Bu sırada kadınlar da harbe iştirak ettiklerinden ve asâ- kir-i İslâmiyye de sebât ve mukâvemet eylediklerinden düşmanın ileri harekâtı tevkif olunmuşdu. Fakat diğer tarafda Kubaş bin Eşyam, Said bin Zeyd, Yezid bin Ebî Süfyan, Amr İbnu'l-Âs, Şurahbil bin Hasene gibi kumandanlar mevkilerinde sebât etmişlerdi. Kubas’ın elinde bir çok kılınçlarla mızraklar kırılmış fakat kendisi katıyyen ye’se dûçâr olmamışdı. Kubaş: “Sahne-i harbden çekilmekden ise ölmeyi tercih eden bir adama kılıcını âriyet verecek bir kimse var mı?” der, her tarafdan kendisine kıltnçlar uzatılırdı. Ebû’l-A'ver atından sıçrayarak askerlerine şu sözleri söylemişdi: - "Cidd ü ikdâm dünyada insana şeref ahirette rah met bahşeder. İkisini de kazanmaya çalışalım.”