Sayfa metni
36 | Gönül Gözüyle Hac ve Umre durum cemaati de kendinden geçirmiş ve Kabe-i Muazzama’da yoğun bir duygusallık meydâna getirmişti. İşte bu hâlleri de yaşamış olduk. Sınırlı bir zaman olduğu için insan hiç ayrılmak istemiyor oralardan; âdeta her ânım değerlendirmek istiyor. Bir hac yolculuğunda Üstadımız Hazret- leri’ne yanındaki cemaat, cumayı kılmadan hemen ayrılalım diyorlar. Üstadımız da gâyet ince bir tavırla: “Burada bir cuma kılalım yüz- bine tekabül eden bir sevap kazanırız.” diyor. Ancak hemen hemen hiç kimse kalmak istemiyor, hatta Üstadımız’a en fazla saygı duyanlardan birisi: “İşte oturacaksanız oturun biz gidiyoruz.” diyor. O zaman Üstadımız buyuruyorlar ki: “Medine münafığı barındır maz, herhalde içinizde bir nifak alâmeti var ki, buradan ayrılmak istiyorsunuz. Gidin Rasûl-lullah (sav)’ın huzuruna tevbe ve istiğfar edin.”