Sayfa metni
1 122 / Ashöb-ı Kiram 1 _________________________________ Kalemler, işleri hitâma erip kaldırılmış, sahifelerde «üzer lerinde yazılar tamâm olup» kurumuştur.»75 Tirmizi’den başkasının rivâyetine göre şöyle duyurul muştur: «~A İlah 'ı gözet ki onu önünde bulasın. Geniş zamanında Allah’a kendini sevdir ki, O da seni sıkıntı zamanında tanısın (sevsin). Bilmiş ol ki, Takdîr-i İlâhi'ye göre başına gelmeyecek olan şeyin sana Isâbet edeceği yok. Ve sana isâbet edecek olan şeyden de senin kurtulacağın yok. Bilmiş ol ki, nusrat-ı İlâhiyye sabır ile, kalbin sıkıntısı da ğâm u ğussa ile beraberdir. Her güçlükle berâber bir kolaylık vardır.» işte bu hadîs-i şerîfi, her mü’min kalbinde bir âyine gibi saklaya. işini gücünü buna göre ayarlaya. Böylece çalışa. Son nefesine kadar böyle gide. Cenâb-ı Allah’ın rahmet ve inâyeti sâyesinde dünya ve âhırette de güç lüklerden sâlim ola!» Ömer'ul-Fâruk -radıyallahu anh-’ın huzurunda Ab dullah ibn-i Abbas oturur iken Şâir Hutay'e İbn-i Abbas hakkında: «Yaşça hepsinin küçüğü olduğu halde ilmen cümleye fâik olan bu zât kimdir?» diye sual edince: «-Abdullah ibn-i Abbas’dır,» cevâbını almışdır. Abdullah ibn-i Abbas -radıyallahu anh- kendi ilimlerinin, Hazret-i Ali -radıyallahu anh-’in ilmine nazaran, denizin engin 75 Tirmizi, Üsdü’J-Gabe 3/193