Sayfa metni
Hz. Abdullah Ibni Abbas / 119 vâlîsi olup Sıffîn vak’asında Ali -radıyallahu anh-’in ceyşü’l- ümerâsında bulunmuşdur.72 72 Üsdü'l-Gabe/192. 73 A.e. 3/194. Yetmişbir yaşlarında 60 sene-i Hicriyye’sinde Tâif’te irtihâl etmişlerdir. Beyaz tenli, uzun boylu, sabîhul-vech, fasîhu’l-lisân bir zât-ı âlî-kadir idiler. Âhir Ömürlerinde gözlerine amâ arız olmuş, ona mebnî şu nazm-ı âtiyi söylemiştir: «Cenâb-ı Hak gözlerimin nurunu alırsa da beis yok, Zirâ onlara bedel lisânım ile kalbimde nûr vardır. Kalbim zekî ve aklım celî ve nakıydir, Ağzımda dahi ‘tiğ-ı cevherdâr gibi kâtı' vardır.»73 $ Bir Emevî şakîsi: «- Ne oluyor ey Hâşİm oğulları size ki, gözünüzün a’mâ olmasıyla musâb oluyorsunuz?» deyince bedâheten cevab olarak: «-Ya size ne oluyor ey Ümmeyye oğulları, ki basîretinizin kör olmasıyla musâb oluyorsunuz?» buyurmuştur. * Kelâm-ı şerîflerindendir: • İşlerinizin esâsı dindir, • Zînetiniz ilimdir,